Στο θολωμένο τους μυαλό

Στο θολωμένο τους μυαλό

Τα τριημεράκια ενίσχυσαν το mood των διακοπών.

Ο Μαρτίνς οδηγεί τον Ολυμπιακό στην 3η σερί κατάκτηση του πρωταθλήματος, έχει συνδέσει το όνομά του με επικές προκρίσεις στην Ευρώπη, όπως αυτές απέναντι στην Άρσεναλ και την Μίλαν, έχει μοιράσει τεσσάρες και πεντάρες σε ντέρμπι, μας έχει παρουσιάσει ποδόσφαιρο που σε κάποιες περιπτώσεις συγκρίθηκε ακόμα και με εκείνο του Βαλβέρδε

ΑΛΛΑ

όλα τα παραπάνω ούτε διαγράφονται, ούτε όμως μπορούν να διαγράψουν αυτό το έκτρωμα που παρακολουθούμε εφέτος στη μεγαλύτερη διάρκεια τη σεζόν.

Απόλυτα συνειδητοποιημένος για τα όσα συμβαίνουν στην ομάδα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, είχα σημειώσει πριν από αρκετούς μήνες ότι ο Ολυμπιακός “αυτός είναι φέτος και έτσι θα πάει μέχρι τέλους”.

Για να είμαι ειλικρινής όμως, δεν περίμενα τέτοιο χάλι! Και είχα λόγους να μην το περιμένω, διότι στην εποχή του Μαρτίνς η ομάδα παρουσιάζεται αισθητά βελτιωμένη στο δεύτερο μισό της κάθε σεζόν.

Για να είμαστε δίκαιοι, σε σύγκριση με το έκτρωμα της κανονικής διαρκείας του πρωταθλήματος στη Λεωφόρο, η εικόνα στο πρώτο ημίχρονο ήταν σαφώς καλύτερη. Οι ερυθρόλευκοι έτρεξαν, δημιούργησαν φάσεις, κατέθεσαν διάθεση στο χορτάρι και τέλος πάντων δεν έδειξαν σημάδια αδιαφορίας.

Στο δεύτερο ημίχρονο όμως, το απονενοημένο του Πορτογάλου με την ταυτόχρονη χρησιμοποίηση όλων των διαθέσιμων “δεκαριών”, είχε εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα από το προσδοκώμενο. Οι ερυθρόλευκοι έσβησαν δημιουργικά και επέτρεψαν στους πράσινους να πιστέψουν από πολύ νωρίς ότι το παιχνίδι είναι δικό τους.

Με εξαιρέσεις τον Βατσλίκ και κυρίως τον Σωκράτη, ο οποίος σε ακόμη ένα ντέρμπι ξεχώρισε με την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του, διότι σε τέτοιου είδους αγώνες πρέπει να μπαίνεις για τα καλά στο κλίμα και να νιώθεις τι συμβαίνει γύρω σου, οι υπόλοιποι που αγωνίστηκαν, είτε μένουν μετεξεταστέοι, είτε περνούν οριακά τη βάση.

Ο καθένας μπορεί να προτάξει πολλές δικαιολογίες. Δεν είναι δυνατόν όμως η ομάδα να προσαρμόζεται στις ανάγκες του παίκτη. Το αντίθετο πρέπει να συμβαίνει, ακόμη και όταν μπαίνει στην εξίσωση η θρησκεία. Απόλυτα σεβαστά τα “πιστεύω” του καθενός, αλλά πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει. Είναι σίγουρο ότι επηρεάζεται το σύνολο όταν ένα σημαντικό ποσοστό του ρόστερ, που ξεπερνά το 30%, δεν τρέφεται, ούτε ενυδατώνεται από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου. Και αυτοί που κάνουν τις μεταγραφές οφείλουν πια να εξετάζουν περισσότερες παραμέτρους από την τεχνική κατάρτιση, την προσήλωση στην τακτική κλπ. Όπως και να το κάνουμε, δεν είναι απλό να μπαίνει σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης το 1/3 του ρόστερ για διάστημα ενός μήνα.

Πάμε παρακάτω. Δέχομαι ότι τα τελευταία δύο χρόνια υπάρχουν ποδοσφαιριστές που παίζουν ασταμάτητα με τον Ολυμπιακό και την εθνική τους ομάδα. Και ότι χρειάζονται ανάσες. Δεν γίνεται όμως, παρά τη διακοπή του πρωταθλήματος ή την αναβολή του ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, να μοιράζονται τριημεράκια και να μπαίνουν οι περισσότεροι – αν όχι όλοι οι – παίκτες σε mood διακοπών. Δύο φορές συνέβη αυτό μέσα στον τελευταίο μήνα.

Δεν περιμέναμε, επίσης, το περιστατικό με τον Μαντί Καμαρά, ο οποίος αποφάσισε να μην εμφανιστεί στην ανάλυση του βίντεο με αποτέλεσμα να μείνει εκτός αποστολής, για να καταλάβουμε όλοι ότι το παιχνίδι στα αποδυτήρια έχει χαθεί. Ο Μαρτίνς πλέον στηρίζει και στηρίζεται από το μισό ρόστερ. Και αυτό προδιαθέτει για σαρωτικές αλλαγές το καλοκαίρι ό,τι κι αν συμβεί από δω και στο εξής. Ακόμα κι αν ο Ολυμπιακός νικήσει σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια και φτάσει πανηγυρικά στο νταμπλ, οι αλλαγές που θα γίνουν εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, θα είναι κοσμογονικές.

Σας άρεσε;
Κάντε like & κοινοποίηση!

Σας άρεσε; Κοινοποιήστε το

Αφήστε μια απάντηση