Χαμένες ευκαιρίες, «βγαλμένη πρίζα» και προβληματικό κέντρο χάλασαν τη γιορτή του Αραμπί.
Το ποδόσφαιρο έχει πολλούς κανόνες, συστήματα, περίπλοκους αυτοματισμούς, «κομπίνες» αλλά ένα μόνο νόμο και μάλιστα απαράβατο.
«Αυτός που χάνει τις ευκαιρίες στο τέλος δέχεται γκολ».
Και όταν μιλάμε για ευρωπαϊκά ματς που κρίνουν μάλιστα και πρωτιές ομίλου, καταλαβαίνει κανείς πως οι ευκαιρίες είναι λίγες και δε θα πρέπει να τις σπαταλάς με τον τρόπο που το έκαναν ο Μασούρας και ο Ονιεκούρου. Και θα σταθώ περισσότερο εκεί και όχι στην κόκκινη κάρτα που δεν έδωσε ο διαιτητής στο μαρκάρισμα πάνω στον Ρέαμπτσουκ, που θα άφηνε τους Γερμανούς για 60 και πλέον λεπτά με 10 παίκτες.
Ο Μπαρκόκ τη γλύτωσε με μία κίτρινη, ελέω VAR, που όπως ακούσαμε ήταν για 20 λεπτά εκτός λειτουργίας! Θα μου πει κάποιος, αν είχε δείξει εκεί την κόκκινη; Με αν δεν παίζεται ποδόσφαιρο, γι’ αυτό ας επιστρέψουμε στην πραγματικότητα.
Οι δύο εξτρέμ του Ολυμπιακού πέταξαν στα σκουπίδια δύο τεράστιες ευκαιρίες, που θα έβαζαν την ομάδα σε safe mode και θα έδιναν προβάδισμα ψυχολογικό απέναντι στους Γερμανούς που πρώτο τους μέλημα ήταν να χαλάσουν το παιχνίδι του αντιπάλου στο κέντρο έχοντας κατέβει στο Φάληρο χωρίς τον Κόστιτς, τον καλύτερό τους παίκτη.
Και εν μέρει το κατάφεραν μιας και ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να παίζει από τα άκρα ολόκληρο το βράδυ. Αλλά ο Ρέμπτσιουκ δεν είναι Γεωργάτος και ο Ονιεκούρου, αν και αποτέλεσε την έκπληξη για την άμυνα της Άιντραχτ, δεν είχε τη «φόρμα» για να βγάλει ολόκληρο το παιχνίδι σε τόση μεγάλη ένταση.
Για να είμαστε και δίκαιοι, η ομάδα προσπάθησε, είχε τη θέληση, αλλά όπως κάθε προηγούμενη ομάδα του Μάρτινς στηρίζει πολλά στο build up και στην κυκλοφορία της μπάλας στο κέντρο, κάτι που φαίνεται πως δεν το έχει βρει ακόμα.
Ο Αγκιμπού έχει ποιότητα, αλλά δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία από ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Μαντί δείχνει πως πολλά πράγματα που τα θεωρούσαμε δεδομένα πέρσι, φέτος δυσκολεύεται να τα κάνει ενώ ο Εμβιλά, αν και ήταν αρκετά καλός σήμερα δείχνει να μην έχει βρει χημεία και αυτοματισμούς με τους άλλους δύο.
Πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει και στην άμυνα. Χωρίς καμία διάθεση να σταυρώσει κανείς τον Μπα στο πρώτο γκολ δέχεται μπαλιά στην πλάτη και αφήνει έκθετους Παπασταθόπουλο και Βάτσλικ, ενώ στο νικητήριο τέρμα των Γερμανών η μπάλα περνάει κάτω από τα πόδια του.
Το πρόβλημα είναι γενικό στην μετά Σεμέδο εποχή με την ομάδα να δέχεται γκολ σχεδόν σε κάθε ματς, καθώς και ο Σισέ που αντικαθιστά τον Μπα είναι εξίσου ασταθής. Μόνη ελπίδα να δούμε κάποια στιγμή τον Μάρκοβιτς που έδειξε κάποια καλά στοιχεία στα φιλικά που άνοιξαν τη σεζόν.
Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσει κανείς και τις επιλογές του προπονητή. Πέρασε στο ματς ο Βαλμπουενά μιας και η ομάδα ήθελε λίγο από το γλυκό άγγιγμα του Γάλλου στη μπάλα. Κατά τα άλλα Τικίνιο και Λόπες μπήκαν φρέσκοι αλλά η ομάδα έχασε τη συνοχή της και ο Κουντέ δεν πρόλαβε ούτε να ζεσταθεί για μία ακόμα φορά.
Ο Πορτογάλος έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του αλλά ίσως διανύει «κακό φεγγάρι» καθώς οι επιλογές του ορισμένες φορές προβληματίζουν. Η γκρίνια μετά την ήττα είναι λογική και ίσως κάπως υπερβολική, αλλά μιλάμε για την τρέλα μας…
Και όλα αυτά όταν έχεις μπροστά το καλύτερο σέντερ φορ που έχει δει ποτέ το Καραϊσκάκη. Και είναι κρίμα για τον Ολυμπιακό και τον ίδιο τον Ελ Αραμπί το γεγονός ότι ένα ιστορικό βράδυ για τον ίδιο, ο οποίος έγινε πρώτος σκόρερ της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, συνδυάστηκε με αρνητικό αποτέλεσμα.
Ο Μαροκινός βγήκε μπροστά μία ακόμα φορά, πέτυχε γκολ και θα μπορούσε να είχε και δύο ασίστ, με τις ισάριθμες κάθετες σε Μασούρα και Ονιεκούρου. Όσο έμεινε στο ματς πολλές φορές βρέθηκε ακόμα και πίσω από κέντρο για να πάρει την μπάλα που με δυσκολία έφτανε στα πόδια του. Τι άλλο να κάνει για να πανηγυρίσει αλλιώς αυτό το σπουδαίο ρεκόρ…
Ότι έγινε, έγινε όμως και η ομάδα πρέπει να κοιτάξει μπροστά. Ο όμιλος έχει ακόμα ψωμί. Θα πρέπει βέβαια να συνειδητοποιήσει η οργανισμός Ολυμπιακός το μέγεθος της ευκαιρίας που χάθηκε να πάρει μία νίκη κόντρα στους Γερμανούς και να είναι οδηγός στον όμιλο, τόσο για την ευρωπαϊκή συνέχεια όσο και για το εγχώριο πρωτάθλημα.
Γιατί άλλο να περάσεις ένα γύρο χωρίς αγώνα και άλλο να παίξεις στους 32 της διοργάνωσης με τους τρίτους του Champions League, αν καταφέρεις να βγεις δεύτερος. Στην πρώτη περίπτωση έχεις την ευκαιρία να καθαρίσεις τον τίτλο εδώ μετά την διακοπή των Χριστουγέννων, όταν όλοι συνήθως επιστρέφουν χαλαροί και άλλο να πρέπει να κρατήσεις πάλι δύο καρπούζια σε μία μασχάλη σε μία τόσο ιδιαίτερη περίοδο. Όπως και να έχει, υλικό υπάρχει, διάθεση υπάρχει, διοίκηση και στήριξη υπάρχει, καιρός είναι να μπουν οι βάσεις και να βγάλει η ομάδα αυτό που μπορεί στο γήπεδο.
